365 days later – deel III

Woohoo, het is mijn derde hardloopverjaardag. Omdat niemand anders het doet feliciteer ik mezelf van harte met dit heugelijke feit.

Reden voor een digitaal feestje en een stuk denkbeeldige taart, want het idee om te gaan hardlopen blijft het beste dat ik in tijden had. De taart eet ik alleen in mijn hoofd. Ik ben 63 kg licht en de illusie dat ik mooi op gewicht en redelijk afgetraind ben hou ik graag in stand.

Als vanzelf ging het in hardloopjaar numero 3 overigens niet. Veel en vaak au in de zomer en het najaar. Op een nogal treurige herfstdag kwam ik tot de nog triestere conclusie dat ik het over een andere hardloopboeg moest gooien: oftewel een andere loopstijl. Opnieuw leren hardlopen is geen sinecure. Gelukkig beschik ik over pitbullgenen als het op vasthoudendheid aankomt, anders was ik vast al afgehaakt. Maar er is licht aan het einde van de tunnel. De laatste weken gaat hardlopen nogal gemakkelijk. En pijnloos bovendien. Een prettige gewaarwording is dat.

Een technisch goede basis, da’s de sleutel. Zonder hardlooptechniek ben ik een zielig hoopje slak. Met techniek ben ik een supercharged turboslak¹. Vooral de analyse van Pose coach Jacky heeft me erg geholpen om de stukjes van de hardlooppuzzel op hun plaats te leggen. Nu is het een kwestie van rustig verder werken. Geduldig mezelf verbeteren.

Gevarieerd trainen is ook zo’n belangrijk ding. Kratjes Amstelbier zo nu en dan eens afwisselen met Grolsch. Niet alleen maar hardlopen. Spierversterkende oefeningen doen en roeien enzo. Een rondje draven doe je tenslotte niet alleen met je benen.

¹ Ahum, supercharged? Ach, laat me nou maar in die waan.

2010 · 365 days later – deel II
2009 · 365 days later – deel I

Your comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.