Een hardloopkersttripje naar Dronten

17 december 2011 Turboslakkie

 

De vorige twee edities van de Kerstloop in Dronten waren winters. Toen was ik er niet bij. In 2008 deed ik wel mee. Toen was ik net gegrepen door het hardloopvirus. De Halve Marathon van Dronten was mijn maiden voyage op de 21 kilometer.

Helemaal happy ben ik dat ik op 17 december 2011 aan de start mag staan van de Halve Marathon van Dronten. Zo’n zeven weken heb ik de anti-loop uitgehangen en getraind is er nauwelijks, laat staan serieus. Maar de kuitblessure die me aan de kant hield — ‘een scheurtje in je kuitspier, tot de lente kan je hardlopen wel vergeten’, zei de huisarts — is miraculeus verdwenen. Weg. Pleitos. Foetsie.

Hardlopen zonder au van serieuze aard behoort weer tot de mogelijkheden. Vorige week zaterdag besloot ik tot een testrun. Zou ik in Dronten kunnen starten? Die halve marathon door en om Emmeloord ging in 1 uur, 33 minuten en een beetje. Dat geeft een Turboslak moed.

Ook Kees loopt in Dronten. Op weg naar de start kom ik ‘m tegen en in het startvak zoeken we mekaar op. Een finishtijd tussen de 1:30 en 1:35, dat is onze missie voor 17 december 2011.

Om precies 13:00 schiet voormalig topatlete Nelli Cooman de meute weg. Het is droog en zo’n 5 graden. Er lijkt niet al teveel wind te staan. De eerste kilometers lopen Kees en ik samen. Als we de bebouwde kom van Dronten verlaten gaan we onze eigen weg. Aan de zuidkant van Dronten blaast de wind behoorlijk. Da’s niet fijn. Ook al omdat ik me niet achter iemands brede rug kan verschuilen.

Al na een kilometer of drie voelen mijn kuiten wat bokkig, maar voor echte problemen zorgt dat niet. Die komen pas als we opnieuw Dronten verlaten voor de tweede ronde. Weer wind tegen. Het groepje waar ik aanbungel moet ik laten gaan. In de polder loopt een gast me achterop en wil samenwerken in de strijd tegen de wind. ‘Geen idee of ik veel voor je kan betekenen’, zeg ik, ‘maar blijf maar achter me hangen’. We wisselen het kopwerk af en houden elkaar een beetje uit de wind, maar ook deze hardloper kan ik helaas niet blijven volgen.

De laatste zeven kilometers zijn loodzwaar. Mijn benen hebben niet zoveel zin meer. Mijn tempo zakt naar 4:30 / km. Aaaargh, in mijn hoofd wil ik best wel, maar ik ben niet in staat tot een wonderbaarlijke herrijzenis.

Er is berusting, want ik weet … sinds de marathon van Amsterdam heb ik nauwelijks getraind. In november heb ik slechts 24 kilometer hardgelopen. Ik ben (te) snel gestart en heb momenteel gewoon te weinig inhoud om het karwei te klaren.

In 1 uur 30 minuten en 53 seconden kom ik over de finish. ‘Damn, weer niet onder het anderhalf uur’, maar een split second later heb ik er vrede mee. Kees komt eventjes later over de streep, in 1:32. Ook hij vond het vandaag nogal zwaar. Maar ondertussen liep-ie wel z’n snelste halve marathon van 2011. Zijn verslag lees je hier.

Hey, wat mag ik nou eigenlijk verwachten als turboslak die ook nog ruim zes weken op non-actief stond? Uhhh, niks. Dus ik moet m’n zegeningen tellen. Hier mag ik best tevreden mee zijn. Volgende keer wellicht sneller.

Cijferfetisjisten klikken door naar de Garmin Forerunner data

Your comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Julia19 december 2011 @ 13:37

Respect!! Zie wel dat je op "gewone" schoenen loopt?

Keesdeloper19 december 2011 @ 21:32

Mooi verslag Hans. Vond het leuk met je op te trekken. Jammer dat ik je moest laten gaan, maar je ging echt te hard. In 1 bocht was je ineens 5 meter voor. Zie wel dat ik vanaf 15km nog 25 sec. op je ingelopen ben. HAA!! Mijn eindschot! Tot de vlg keer.

Turboslakkie20 december 2011 @ 6:25

@Julia Thnx. Afgelopen zaterdag gestart op Saucony Kinvara's. Dat zijn de meest conventionele schoenen die ik tegenwoordig aantrek. @Kees Het was een leuke middag in Dronten. In het nieuwe jaar flink trainen om bij de Asselronde een nette tijd neer kunnen te zetten. Dat wordt nog een hele kluif :-)