Pose hardloopclinic

25 april 2011 Turboslakkie

Rennen. Krak. Rennen. Krak. Rennen. Bang voor krak. Rennen. Krak. En toen was ik het helemaal zat. Het trieste cirkeltje van een poosje hardlopen en telkens opnieuw in de lappenmand belanden bedoel ik.

Maar wat moet je dan, als je het zat bent? Stoppen met hardlopen en kiezen voor een blessure-arme sport? Dammen ofzo? Da’s nauwelijks een alternatief te noemen. Met zitsporten als dammen of mens-erger-je-nieten of het borduren van harde porno — om Herman Finkers maar eens aan te halen — is het knap lastig om vriendjes te blijven met de endorfine-monstertjes.

Het moet helemaal anders. Om dat roer. Maar hoe? Een rondje Googlen biedt uitkomst. Op YouTube kom ik een hardloopvideo van fysiotherapeute Jacky Ledeboer tegen waarin ze de Pose hardlooptechniek demonstreert. Dat filmpje maakt indruk. Dat wil ik ook. Voorlopig vergeet ik de hardloopschema’s. Zet alle prestatieloopplannetjes in de ijskast. Eerst de basis goed zien te krijgen:

  • omschakelen van een hiellanding naar een voorvoet- of middenvoetlanding
  • met mijn voeten onder mijn lichaamszwaartepunt landen, niet ervoor
  • werken aan een betere lichaamshouding

Pfff, in de weken die volgen komen de gebraden hanen me niet direct in de bek vliegen. Weliswaar heb ik van mijn ouwe blessures geen last meer, maar da’s zo’n beetje het enige positieve nieuws. Een andere loopstijl aanleren gaat, voorzichtig uitgedrukt, nogal moeizaam.

Heel langzaam boek ik enige progressie. Maar mijn kuiten krijgen het al die tijd flink voor hun kiezen. Dat krijg je als je niet helemaal snapt wat de bedoeling is. Dan martel je jezelf een tijdje met een geforceerde voorvoetlanding.

Genoeg geëxperimenteerd. Ik besef dat ik wel wat hulp kan gebruiken. Misschien dat ik het ten langen leste doorkrijg, maar dat duurt me allemaal te lang. Gelukkig geeft Jacky 1-op-1 Pose hardloopclinics. Ik maak een afspraak met haar.

Op vrijdag 22 april rij ik naar Den Haag voor de mini-clinic Pose hardlooptechniek. Ruim twee uur lang doet Jacky haar best om me duidelijk te maken hoe ik moet hardlopen. Jacky vertelt en doet voor. En ik doe allerlei drills en oefeningetjes. De meeste snap ik, sommige niet.

De constatering dat ik wat gebogen in mijn heupen loop is een belangrijke. ‘Rechtop. Jezelf lang maken. Feel proud’, zegt Jacky. Het kwartje valt als ik — met m’n ogen dicht — op de plaats hardloop en (nog steeds met gesloten luiken) stukjes over de atletiekbaan ren. Het ziet er ongetwijfeld nogal debiel uit, maar voor mijn bewustwording werkt het verbazingwekkend goed.

Nog zo’n eye opener: niet afwikkelen die voet, alleen maar optillen. ‘Don’t push. Pull’.

Natuurlijk is een ochtendje Pose training ontoereikend om van Turboslak een goede hardloper te maken, maar dat had ik ook niet verwacht. Jacky’s training biedt voldoende handvaten om zelf met de techniek aan de slag te gaan. Pose heeft gelukkig niks met een genetische aanleg voor hardlopen te maken. Iedereen kan het leren, ook een slak.

Handige links

Your comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Esther25 april 2011 @ 11:00

Sinds ik van de ene blessure naar de andere loop, ben ik ook aan het zoeken naar een alternatief om toch te kunnen blijven lopen, want ook ik zie niks in punniken, dammen of borduren. Mooi geschreven, ik krijg meteen zin om te beginnen aan een pose-clinic!! Succes met het verder aanleren van deze techniek. Ik hoop dat het voor jou de manier is om blessure vrij te blijven genieten van het hardlopen!

Turboslakkie25 april 2011 @ 11:18

Hoi Esther, Thnx. Ik vind de clinic van Jacky echt een aanrader. Als ik me niet vergis zijn de clinics elke vrijdag en moet je er rekening mee houden dat haar agenda een maand is volgeboekt. Maar misschien zijn er nog andere mensen bij wie je een soortgelijke training kan volgen. Dat weet ik eerlijk gezegd niet.