Volkshuisvestersloop in Sassenheim

13 april 2012 Turboslakkie

De 26e editie van de Volkhuisvestersloop — het jaarlijkse hardloopevenement van corporatieland — wordt georganiseerd Woonstichting Vooruitgang uit Sassenheim, in het midden van de Bollenstreek.

En ik had me nog zo voorgenomen om de lat niet te hoog te leggen en lekker relaxt te gaan lopen. En vooral te genieten van de bloemenpracht.

Niet dus. De eerste twee kilometers gaan in een tempo van respectievelijk 3:40 en 3:49 per kilometer. Da’s onverstandig, want veel te snel voor een slak als ik. Al vrij vlot krijg ik dan ook de rekening gepresenteerd. Niks relaxt hardlopen nie. Old fashioned zwoegen en ploeteren met een hartfrequentie van 165, happen naar adem en me afvragen waarom ik vanuit de NOP naar Sassenheim gekomen ben. Bij kilometer drie loop ik ook nog een stukje verkeerd. ‘Rechtdoor’ betekent blijkbaar het fietspad linksaf volgen in plaats van rechtdoor de weg oversteken. Gottogot, what een oenemeloen ben ik toch. Veel tijd verlies ik er niet mee, maar gevoelsmatig is het nogal Kwalitatief Uitermater Teleurstellend.

Het duurt tot kilometer 7 voordat ik weer enigszins lekker in m’n hardloopvel zit. Dan leidt het parcours alweer naar Sassenheim. En de wind heb ik in de rug. Qua ranking gaat het trouwens een stuk minder slecht: ik loop op een vierde stek. De gasten voor me zijn niet meer in te halen, maar op mijn beurt heb ik ook niks meer te duchten van de concurrentie.

Als ik over de finish kom en mijn Garmin Forerunner 910XT stopzet staat er 39:15 op de display (39:12 zegt de officiële tijdwaarneming). Da’s hartstikke mooi, behalve dan dat het parcours ook dit jaar te krap bemeten is: volgens mijn Garmin is het zo’n 200 meter te kort. Mezelf rijk rekenen doe ik liever niet. Vertaald naar een echte 10 km loop ik dan ook net niet onder de 40 minuten. Dat is een herhaling van vorig jaar in Den Bosch.

De rangschikking is ook identiek. Bij de prijsuitreiking staat hetzelfde trio 40+ aspirant fossielen op het podium als in 2011 🙂 Met het bosje tulpen maak ik Mrs T. vast wel blij.

Het grote pluspunt van vandaag: mijn benen hebben deze 10 kilometer zonder problemen doorstaan. In Sassenheim heb ik hardgelopen op m’n Merrell Road Gloves: minimalistische schoenen, zonder enige support. Toch heb ik helemaal geen zere kuiten! Dat was vorig jaar wel anders. Dus blijkbaar heb ik vanmiddag — ondanks dat een deel van de 10 km aanvoelden als ruzie met de zwaartekracht — technisch toch vrij aardig gelopen. Anders hadden mijn kuiten het vast uitgegild. En daar ben ik hartstikke happy mee.

Your comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.